Jan van Kleef (ca. 1292/93–1368) was een broer van Diederik VIII en werd na diens zoonloze dood in 1347 graaf van Kleef.
Van geestelijke loopbaan naar het graafschap
Jan was aanvankelijk voor een kerkelijke carrière bestemd. Hij bezat kanonikaten en andere kerkelijke functies en werd in 1320 domdeken in Keulen.
Toen Diederik VIII in 1347 zonder zoon stierf, gaf Jan zijn kerkelijke positie op en nam hij het bestuur van Kleef over.
Een sterker territoriaal bestuur
De NDB waardeert vooral zijn binnenlandse bestuur: hij voltooide de ambtelijke territoriale indeling, bevorderde de steden en bouwde een krachtigere landsadministratie op.
Zijn buitenlandse politiek in de Gelderse twisten leverde onder meer Emmerik op, maar bracht ook zware financiële lasten.
Het einde van het oude Huis Kleef
Jan huwde in 1348 Mechtild van Gelre. Het huwelijk bleef kinderloos. Met zijn dood op 19 november 1368 stierf het oude Kleefse gravenhuis in mannelijke lijn uit.
Na zijn dood wist Adolf I van Kleef, uit het Huis Van der Mark en kleinzoon via de vrouwelijke Kleefse lijn, zich als opvolger door te zetten.