Leuven en Brabant · † 1015
Lambert I met de Baard van Leuven
Lambert I met de Baard behoort tot de vroegste duidelijk herkenbare graven van Leuven. Zijn huwelijk met Gerberga is sterk aangetoond; de plaats van Lambert II als hun zoon is eveneens goed verdedigbaar, maar berust op een combinatie van bronnen in plaats van één expliciete ouder-kindvermelding.
Een vroege graaf van Leuven
Lambert verschijnt aan het begin van de elfde eeuw als graaf van Leuven en behoort tot de generatie waarin het Leuvense machtscentrum blijvend vorm kreeg. In 1003 wordt hij voor het eerst aantoonbaar als graaf van Leuven vermeld. Daarom wordt op deze website voor zijn ambtsperiode voorzichtig 1003–1015 aantoonbaar gebruikt: 1003 is de eerste zekere vermelding, niet noodzakelijk het jaar waarin zijn gezag begon. Een functionele voorganger als graaf van Leuven kan uit de beschikbare bronnen niet met voldoende zekerheid worden aangewezen. Na Lamberts dood in 1015 volgde zijn zoon Hendrik I van Leuven hem als graaf op. De bronnen over Lamberts politieke optreden plaatsen hem in de spanningen tussen regionale graven, rijksgezag en de bisschoppen van Luik.
Gerberga
Voor de genealogische lijn is de Gesta abbatum Gemblacensium van bijzonder belang. Na Lamberts dood noemt de kloostergeschiedenis Gerberga als zijn echtgenote en graaf Hendrik als haar zoon, in samenhang met een schenking voor Lamberts zielenheil. Het huwelijk is daarmee sterk aangetoond.
Lambert II als zoon
Lambert II wordt in de vroege Vita sanctae Gudilae de broer en opvolger van Hendrik genoemd. Samen met de Gemblouxse vermelding van Hendrik als zoon van Lambert I en Gerberga vormt dit het belangrijkste bewijs om Lambert II eveneens bij dit ouderpaar te plaatsen. Omdat de stap gecombineerd is, blijft de kwalificatie sterk aannemelijk.
Florennes, 1015
Lambert sneuvelde op 12 september 1015 in de slag bij Florennes, in het conflict met hertog Godfried van Neder-Lotharingen. Zijn oudste zoon Hendrik I volgde hem als graaf op.
Bewijsstatus
Lambert I × Gerberga: sterk aangetoond. Lambert II als hun zoon: sterk aannemelijk op grond van gecombineerd bewijs.