Vermandois

Onderzoek | Vermandois

Ouder-kindrelaties zijn per schakel beoordeeld. Een grafelijke opvolging, naamovereenkomst of huwelijk bewijst niet automatisch een filiatie. De centrale Evidence Layer en GEDCOM-X volgen deze beoordelingen zonder andere geslachten te overschrijven.

De afzonderlijk beoordeelde verbindingen

RelatieB/W/A/HWaarom
Pepijn van Vermandois → Herbert I van VermandoisBRegino (ca. 906) noemt de drie zonen van Pepijn, onder wie Herbert, en identificeert Herbert met de in 896 handelende graaf; contemporaine terugblik.
Herbert I van Vermandois → Herbert II van VermandoisWGeen eigentijdse directe vader-zoonvermelding; opvolging in dezelfde goederen, naamgeving en verwantschapsverbanden maken deze filiatie zeer waarschijnlijk.
Herbert II van Vermandois → Adela van VermandoisBFlodoard 934 noemt de bruid dochter van Herbert; Witger noemt Adela als zijn dochter en vrouw van Arnulf I.
Herbert II van Vermandois → Adalbert I van VermandoisBFlodoard, Annales s.a. 949: Adalbertus filius Heriberti.
Herbert II van Vermandois → Liutgarde van VermandoisBFlodoards afzonderlijke annalen ondersteunen de filiatie in de kritische reconstructie van Baldwin.
Herbert II van Vermandois → Robert van VermandoisBFlodoard, Annales s.a. 957: Rotbertus filius Heriberti.
Adalbert I van Vermandois → Herbert III van VermandoisBHomblières nr. 20 en 21: Adalbert noemt Herbert zijn zoon en Herbert wordt in dezelfde documenten filius eius genoemd.
Herbert III van Vermandois → Albert II van VermandoisBDe kleinzoon Albert II verschijnt in de context van zijn ouders Herbert en Ermengarde in de Homblières-oorkonden; gespecialiseerde kritische studie reconstrueert de generatie.
Herbert III van Vermandois → Otto van VermandoisBOdo/Eudes als kleinzoon van Adalbert I in Homblières; combinatie met Herbert III en zijn echtgenote Ermengarde, ook grootmoeder van Herbert IV (1045). Verschil met Otto van Chiny bewaakt.
Otto van Vermandois → Herbert IV van VermandoisBHomblières nr. 30, ca. 1045: graaf Herbert verklaart Otto uitdrukkelijk zijn vader en Pavia zijn moeder.
Herbert IV van Vermandois → Adelheid van VermandoisWVader-dochterfiliatie is vaste historische reconstructie en sluit aan op erfopvolging; een eigentijdse letterlijke filiatiepassage is voor deze update niet rechtstreeks gecontroleerd.
Adela van Vermandois → Hildegard van VlaanderenH

niet actief

De vermeende moeder-dochterrelatie is niet gedocumenteerd en botst met de chronologie van Hildegards zoon Egbert en het in 934 gesloten huwelijk van Adela. Niet actief en niet exporteren als ouder-kindrelatie.

Onderscheid tussen drie vragen

Filiatie: is deze persoon kind van die ouder? Grafelijke opvolging: wie oefende welke ambtsmacht uit? Route naar de auteur: zijn alle stappen doorlopend, actief en individueel beoordeeld? Deze drie vragen moeten uit elkaar worden gehouden.

Belangrijkste bewijsplaatsen

Regino van Prüm, Chronicon s.a. 818: herleidt Herbert I via Pepijn naar Bernard van Italië. Regino schreef rond 906 en meldt gebeurtenissen die zich veel later dan 818 afspeelden.

Flodoard, Annales: noemt onder 934 een dochter van Herbert als bruid van Arnulf, onder 949 Adalbert als zoon van Herbert en onder 957 Robert als zoon van Herbert. Voor Herbert I → Herbert II ontbreekt zo’n directe passage.

Homblières nr. 20–21, 987–988: Adalbert noemt Herbert zoon; de familieleden en Ermengarde verschijnen in dezelfde oorkondecontext. Nr. 30, ca. 1045: Herbert IV noemt Otto uitdrukkelijk zijn vader, Pavia zijn moeder, en Ermengarde zijn grootmoeder.

Artikel Revue du Nord (2015): bespreekt Albert II en Eudes als twee zonen van Herbert III en waarschuwt dat voor een vaste opvolgingsdatum rond het jaar 1000 onvoldoende bewijs is.

Herbert of Otto: de naamvalkuil

In de familie komen dezelfde namen in verschillende generaties voor. Vooral de Otto die als zoon van Adalbert I verschijnt, moet onderscheiden blijven van Otto/Eudes, de graaf uit de volgende generatie. Ook Herbert III van Meaux/Troyes is niet de gelijknamige graaf Herbert III van Vermandois.

Hildegard en de schijnverbinding naar Holland

The Henry Project concludeert dat Arnulf I misschien Hildegards vader was, maar dat een eventuele dochter Hildegard waarschijnlijk uit een onbekend eerder huwelijk moet stammen. Haar moeder identificeren met Adela van Vermandois is zeer onwaarschijnlijk. Daarom wordt de vermeende filiatie Adela → Hildegard niet als actief, laat staan als zekere verbindingsschakel gebruikt.

Controleerbare literatuur en bronnen

Open vragen en prioriteiten voor vervolgonderzoek

  1. Herbert I → Herbert II: is er een onafhankelijke, controleerbare tekst die het vaderschap expliciet maakt? Tot die tijd blijft W.
  2. Herbert III → Otto en Albert II: laat de combinatie van Homblières en de studie uit 2015 elke B-beoordeling afzonderlijk dragen? De identiteit van gelijknamige Otto’s moet steeds opnieuw worden gecontroleerd.
  3. Herbert IV → Adelheid: een rechtstreeks filiatiedocument ontbreekt in de thans gecontroleerde set; erfopvolging alleen bewijst het ouderschap niet.
  4. Vermandois → Vlaanderen → Holland: een huwelijk is niet hetzelfde als een bewezen nakomelingenlijn. De voorgestelde Adela–Hildegard-verbinding is inactief en mag geen route openen.

Bij nieuw bewijs wordt uitsluitend de betrokken relatie en de daarop steunende route aangepast. Dit voorkomt dat een verandering in een zijtak de waardering van een andere route ongemerkt beïnvloedt.

Nieuw: route via De Warenne en Dunkeld

De route via Elisabeth van Vermandois, Ada de Warenne en Ada van Schotland is opgenomen in het centrale model; zie De Warenne — Onderzoek en Dunkeld — Onderzoek. De voorheen verworpen Adela–Hildegard-hypothese blijft inactief.

Bronnenonderzoek: Vermandois – De Warenne – Schotland – Holland

Elisabeth van Vermandois → Ada de Warenne: B (bewezen). Robert van Torigni noemt Ada de Warenne een soror uterina van Waleran van Meulan. Zij hadden dus dezelfde moeder; Walerans moeder was Elisabeth van Vermandois. De Melrose-kroniek (1139) bevestigt de verwantschapskring en Ada’s huwelijk met Hendrik van Huntingdon. Het gaat om rechtstreeks vastgelegde maternale verwantschap plus identificatie van de moeder, niet om een gevonden geboorteakte.

Ada de Warenne → Ada van Schotland: W (waarschijnlijk). Melrose bevestigt het huwelijk van de ouders, Ada de Warenne als moeder van Malcolm IV en Willem I, en Ada van Schotland als zuster van Malcolm IV en echtgenote van Floris III. Een expliciete tekst die de Hollandse Ada als dochter van Ada de Warenne noemt, is niet gevonden. Een halfzuster blijft tekstueel mogelijk; daarom blijft de specifieke maternale schakel W.

Floris III × Ada van Schotland: huwelijk in 1162. De oorkonde van 28 augustus bewijst dat het huwelijk al gesloten was, niet dat dit de precieze trouwdatum was. Elisabeths overlijden: het vaak herhaalde 1131 is betwist; niet als vaststaand opvoeren.

Bronnen in het Kennisportaal: het originele handschrift of de originele oorkonde is niet in de lokale verzameling aanwezig. Daarom zijn alleen korte Latijnse bewijsregels met eigen Nederlandse vertaling opgenomen. De volledige primaire bron staat bij de genoemde externe edities.

Methodiek: elk van deze bronnen heeft een eigen stabiel bron-ID in het DMS, en de bronkoppeling naar Evidence Layer-claims wordt gescheiden bewaard van de B/W/A/H-classificatie.